İçimizdeki mizahın hıçkırığıdır bu söz…

İçimizdeki mizahın hıçkırığıdır bu söz..
Fatih ÇEKİRGE

EN çarpıcı söz ondan geldi…
En çok düşünmemiz gereken söz.
Bir mimikle bir sözü karıştırıp kahkahayı yaratan o simyacı dedi ki:
“Şakamız bitti. Üzgünüz…”
Cem Yılmaz’ın bu sözü, bir komedyenin kepenk indirmesidir.
Ve son kahkahayı da bir hıçkırık haline getirmiştir.
Daha nasıl anlatılır bu acılı manzara.
Bu öfke, bu parçalanma, bu bölünme.
Kampların işgali altındaki hayatlar.
Öyle ya…
Donduk kaldık. Kahkahalar hıçkırık oldu. Gülmeyi unuttuk.
Avanak Avni’den “Kötü Kedi Şerafettin”e…
Leman’dan Uykusuz’a kadar bütün kahkahalar hıçkırıklara dönüştü.
Oysa ne çok seviyoruz gülmeyi…
Gittiğimiz komedi filmlerindeki gişe rekorları anlatmıyor mu bu özlemi?
Sokaklarda o kadar çok ağlıyoruz ki, biber gazı yemiş gibi salonlara
kaçıyoruz…
Sinema salonlarındaki kahkahalara.
Onlara kaçıyoruz.
Ah Recep İvedik… Ah “Güldür Güldür”…
Ah “arkadaşımmmm” Tolga Çevik…
Ah Düğün Dernek’in tüpçü Fikret’i…
Ah Karagöz’üm, Nasrettin’im.
Ah “Eşşoğlu eşşek”i bize sevdiren, küfrün en saf haliyle Kemal Sunal’ımız…
Ah Şaban’ımız.
Sokaklardaki acılardan geçip, salonlarda size kaçıyoruz.
Gündelik hayatımızda o kadar çok gerildik ki…
Öyle bir korku tüneline düştük ki…
Öylesine kamplaştık, öylesine nobranlaştık ki…
Şizofrenik bir kuşatma altındayız.
Sürekli olarak bağıran, gırtlağında sloganlarla yaşayan kahkahasız bir hayata
tıkandık.
Asık yüzlü…
Ölüm bakışlı bir hayat.
Dün bir kez daha meydanları izledim.
Nasıl bir gerilim, nasıl bir haykırış…
İnsanlar bir şey söylemeye çalışıyor, “Ben de varım” diyor, “Hayat değerlidir”
diyor.
“Ben yalnızca bir oy deposu değilim, kalbim var, duygularım var. İnançlarım var”
diyor.
Ve Cem Yılmaz…
Beni en çok yakalayan, içine düştüğümüz bu ruh halini en çok anlatan söz ondan
geldi.
“Şakamız bitti. Üzgünüz..”
İçimizdeki mizahın hıçkırığıdır bu söz.
Ağırdır… Acıdır… Ve o kadar çok şey anlatır ki…
Çünkü gerçekten bu işin “şakası yok”…
Siz rahat uyuyun polis kardeşim Ahmet, Sevgili Burakcan…
Sen rahat uyu evladım Berkin…
Biz ağlamaya devam etsek de…
Ben seni hep “gözlerinin içi gülen” o resminle hatırlayacağım…