Gökbilimciler Beta Pictoris b’den Radyo Sinyali Tespit Etti
Gökbilimciler ilk kez Güneş Sistemimizin ötesindeki bir gezegenden gelen radyo emisyonunu doğrudan tespit ettiler.
Bu sanatçı çizimi, Beta Pictoris diskinin içindeki gaz devi öte gezegenin nasıl görünebileceğini gösteriyor.
ESO’nun Çok Büyük Teleskobu’nu (VLT) kullanan gökbilimciler tarafından 2008’de ilk kez keşfedilen Beta Pictoris b, Jüpiter’in kütlesinin 9 ila 13 katı büyüklüğünde bir gaz devidir.
Gezegen, ev sahibi yıldızı Beta Pictoris’in etrafında, Dünya-Güneş mesafesinin 8 katı uzaklıktaki bir yörüngede dolanmaktadır. Sistem, Pictor takımyıldızında yaklaşık 63 ışık yılı uzaklıkta yer alıyor ve tahmini yaşı sadece 23 milyon yıl.
Bu yıldız ayrıca en az iki gezegene daha ve zamanla Güneş Sistemi’ndeki Kuiper Kuşağı’na benzer buzlu cisimlerden oluşan bir halkaya dönüşebilecek, yıldızın etrafını saran bir gaz ve toz diskine ev sahipliği yapıyor.
Harvard & Smithsonian’den Kevin Ortiz Ceballos “Sistemin en büyük gezegeni Beta Pictoris b, 24 yıllık yörüngesinde 0,55”’e kadar açısal ayrılığa ulaşıyor ve ev sahibi yıldız manyetik olarak sakin, bu da sistemi radyo gözlemleri için ideal bir hedef haline getiriyor” dedi.
Güney Afrika’daki MeerKAT radyo teleskop dizisini kullanan gökbilimciler, Beta Pictoris b’den gelen kutup ışığı radyo patlamalarını tespit ettiler.
Bu keşif, radyo emisyonunun ana yıldızından ziyade bir öte gezegenin kendisine kesin olarak bağlanabildiği ilk örnek olma özelliğini taşıyordu.
Araştırmacılar, bu sinyali, Jüpiter, Dünya, Satürn, Uranüs ve Neptün’ün yanı sıra bazı soğuk, gezegen benzeri kahverengi cücelerden gelen kutup ışığı radyo emisyonundan sorumlu olan elektron siklotron maser kararsızlığı adı verilen bir mekanizmaya bağlıyorlar.
Bu kararsızlık; güçlü bir manyetik alan içinde spiral hareket (siklotron hareketi) yapan enerjik elektronların, elektromanyetik dalgalarla etkileşime girerek koherent (uyumlu) ve son derece güçlü radyo dalgaları üretmesine neden olan plazma kararsızlığı mekanizmasıdır
Araştırmacılar, “Radyo emisyonunu Beta Pictoris b’deki manyetosfer-iyonosfer etkileşimine bağlıyoruz. Bu, bir öte gezegen için manyetik alan şiddetinin ilk doğrudan ölçümünü oluşturuyor ve genç, devasa bir dev gezegen için dinamo ölçeklendirme tahminleriyle tutarlı” dediler.
Bu tür emisyonun en yüksek frekansı, kaynağındaki manyetik alanın gücüne bağlı olduğundan, araştırmacılar Beta Pictoris b için minimum manyetik alan gücünü yaklaşık 1,25 kilo gauss olarak hesapladılar; bu da Dünya’nın manyetik alanından birkaç bin kat daha güçlüdür.
